Παρασκευή, 6 Οκτωβρίου 2017

ΑΝΘΗ ΕΥΛΑΒΕΙΑΣ

του Αντώνη Αντωνάκου

Όταν αποφασίσεις να κάνεις όλα τα εμβόλια απέναντι σε κάθε συμφορά, σε κάθε λύπη και σε κάθε δυστυχία ξέρεις καλά πως η ευτυχία σου θα είναι μια ψευδαίσθηση.

Η διατυμπανιζόμενη πυρηνική ανοησία του νεοφιλελεύθερου ολοκληρωτισμού, που, λέει πως, για να αλλάξουμε τον κόσμο πρέπει πρώτα να αλλάξουμε τον εαυτό μας είναι μια μεγαλειώδης απάτη, διότι, όχι μόνο δεν μπορούμε να αλλάξουμε τον εαυτό μας αλλά η όποια αλλαγή θα είναι απλώς και μόνο μια παραλλαγή αυτού που είμαστε ήδη. Και συνήθως είναι μια κακή παραλλαγή.

Γινόμαστε κακέκτυπα άλλων, υπερφίαλοι μέσα στην πλασματική ελευθεριότητά μας και γομάρια που κοιτάνε τη σούφρα τους.

Ένα ερώτημα που πρέπει απαραίτητα να απευθύνουμε στον εαυτό μας αλλά και στους άλλους είναι το εξής: Μπορώ να είμαι ευτυχής σ’ έναν κόσμο δυστυχίας και εκμετάλλευσης;

πηγή

Πέμπτη, 5 Οκτωβρίου 2017

ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΔΟΥΛΙΚΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΟΥΑΣΙΝΓΚΤΟΝ, ΠΩΣ ΘΑ ΑΠΟΦΥΓΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΡΜΑΓΕΔΔΩΝΑ;

Paul Craig Roberts, Foreign Policy Journal

H Δυτική Ευρώπη είναι δέσμια της Ουάσιγκτον και θα προχωρήσει στην καταστροφή της μάλλον παρά να διαχωρίσει την θέση της από την εξωτερική πολιτική της Ουάσιγκτον.

[Το κατωτέρω άρθρο Αμερικανού «παλαιοσυντηρητικού» καθηγητή, υπουργού οικονομικών, αρχισυντάκτη της Γουόλ Στρητ Τζέρναλ και συγγραφέα διεθνούς φήμης θα σκοντάψει σε κάποια σημεία του σε εδραιωμένες απόψεις αναγνωστών (και αντιθέτων ιδεοληψιών), αλλά η επιμονή στην ανάγνωση μπορεί τελικά να μην κριθεί ως απώλεια χρόνου]

Παρουσίαση: Μιχαήλ Στυλιανού

Παρά τις σαφείς ενδείξεις ότι η Ουάσιγκτον έχει επιλέξει την οδό της σύρραξης με την Ρωσία και την Κίνα, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις δεν έχουν εγείρει αντίρρηση. Η Πολωνία, η Ουκρανία και οι Βαλτικές χώρες φαίνεται να ζητούν μεγαλύτερη σύγκρουση, ή ταχύτερη πορεία προς την σύρραξη. Οι ίδιοι οι ευρωπαϊκοί λαοί δεν έχουν εκλέξει ηγεσίες έτοιμες να αποκηρύξουν το καθεστώς δουλείας στην Ουάσιγκτον και να ακολουθήσουν μιαν ορθολογική πολιτική απέναντι στη Ρωσία.
Οι γερμανικές εκλογές ήσαν μια ευκαιρία για το γερμανικό εκλογικό σώμα να αποδοκιμάσει την δουλική στην Ουάσιγκτον Άνγκελα Μέρκελ και την Χριστιανοδημοκρατική ΄Ενωση (CDU) και σε κάποιο βαθμό το έκαναν. Αλλά δεν θα το μαθαίνατε ποτέ από την ειδησεογραφία

Οι τίτλοι των ειδήσεων έλεγαν πως η Μέρκελ κέρδισε και τέταρτη θητεία. Στις ΗΠΑ η παρέα της Χίλλαρυ τονίζουν πως ο Τραμπ έχασε την λαϊκή ψήφο, αλλά η Μέρκελ την έχασε κατά 70%. Μόνο 3 Γερμανοί στους 10 την ψήφισαν. Η ψήφος του κόμματός της έπεσε από το 41,6% των περασμένων εκλογών σε κάτι λιγότερο του 33%.

Ο συνεταίρος της Μέρκελ στον κυβερνητικό σχηματισμό, το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (SPD) υπέστη επίσης μείωση της εκλογικής δύναμής του, που το οδήγησε σε άρνηση συμμετοχής σε νέο κυβερνητικό συνασπισμό με την Μέρκελ. Αυτό σημαίνει πως η Μέρκελ θα πρέπει να προσφύγει στο Ελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα (FDP), το οποίο συγκέντρωσε το 10,7% των Ψήφων και στους Πράσινους, που απέσπασαν το 8,9%. Αυτός ο συνασπισμός συγκεντρώνει τα 52,6%, από το οποίο μπορεί να σχηματιστεί κυβέρνηση.

Η «νίκη» της Μέρκελ ήταν τέτοια ήττα ώστε ίσως να την ωθεί στην οδό της εξόδου.

Που πήγαν οι ψήφοι που έχασε το κόμμα της Μέρκελ και των εταίρων της στην κυβέρνηση, το SPD;
Επήγαν σε ένα νέο κόμμα που έχει κατέβει για την Γερμανία και όχι για την Ουάσιγκτον, όχι για τους πρόσφυγες των πολέμων της Ουάσιγκτον και όχι για την σύγκρουση με τη Ρωσία. Αυτό το κόμμα, η Εναλλακτική Για την Γερμανία (ΑfD), είναι τώρα το τρίτο μεγαλύτερο κόμμα, με 12,6% των ψήφων και 94 έδρες στην γερμανική Βουλή.

Επειδή το κόμμα είναι εναντίον της μαζικής εισόδου Μουσουλμάνων μεταναστών, που υποστηρίζει η Μέρκελ και εναντίον της πολιτικής της Ουάσιγκτον κατά της Ρωσίας, το φόρτωσαν αμέσως με τον χαρακτηρισμό «άκρα δεξιά», που συνοδεύεται με ναζιστικά υπονοούμενα.

Με άλλα λόγια αν ορθώνεις το ανάστημά σου για την πατρίδα σου και για τον λαό σου είσαι ναζιστής.

Ο γερμανικός λαός έχει υποστεί τέτοιαν πλύση εγκεφάλου από την Ουάσιγκτον, από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο ώστε οι Γερμανοί αισθάνονται μόνο ενοχή και τρόμο για οτιδήποτε λέγεται πως είναι «άκρα δεξιά». Και ωστόσο η τρίτη μεγαλύτερη ψήφος πήγε στο κόμμα της «άκρας δεξιάς».

Είναι φανερό, στη Γερμανία ένα πολιτικό κόμμα που δεν θέλει να βρίσκεται σε σύγκρουση με τη Ρωσία, ή η χώρα του να είναι η χωματερή για τα ανθρώπινα υπολείμματα των πολέμων της Ουάσιγκτον στην Μέση Ανατολή και στην Αφρική, προσδιορίζεται από τα εκπορνευόμενα ΜΜΕ, στις ΗΠΑ, στην Ευρώπη, στον Καναδά, στην Βρετανία, στην Αυστραλία ακόμη και στα αγγλόγλωσσα ρωσικά μέσα ενημέρωσης, όπως το Σπούτνικ, ως «άκρα δεξιά».

Μολονότι είναι ενθαρρυντικό να βλέπει κανείς το 12,6 % του γερμανικού λαού να αφυπνίζεται, η ψήφος φαίνεται να οφείλεται λιγότερο στην επαπειλούμενη σύρραξη με την Ρωσία και περισσότερο στο να μην είναι η Γερμανία ο χώρος απόρριψης των ανθρώπινων ερειπίων των πολέμων της Ουάσιγκτον. Πως κρίνει κανείς αυτές τις δυο απειλές για την Γερμανία;

Η Γερμανία δεν υπάρχει -ούτε υπάρχει Ευρώπη- εάν η Ουάσιγκτον φέρει στον κόσμο τον πυρηνικό πόλεμο. Η Γερμανία δεν υπάρχει εάν η χώρα κατακλυσθεί από άλλους λαούς διαφεύγοντες τις θηριωδίες της Ουάσιγκτον στην Μέση Ανατολή και στην Αφρική.

Στην πρώτη περίπτωση στην Γερμανία δεν απομένει τίποτα. Στην δεύτερη περίπτωση υπάρχει μια χώρα που δεν είναι πια Γερμανία.

Καθ’ όλες τις υπάρχουσες ενδείξεις, η Δυτική Ευρώπη είναι δέσμια της Ουάσιγκτον και θα πορευθεί και στην καταστροφή της παρά να διαχωρίσει την στάση της από την εξωτερική πολιτική της Ουάσιγκτον. Αλλά υπάρχουν σημάδια ελπίδας σε τμήματα της Ανατολικής Ευρώπης.

Αντίθετα προς την Γερμανία, κάποιες από τις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης αρνήθηκαν να δεχθούν τα καθορισμένα ποσοστά προσφύγων από τους πολέμους της Ουάσιγκτον. Η ίδια η Επιτροπή της ΕΕ αποδέχεται την δουλική αποστολή της ως χώρου απόθεσης των «παράπλευρων ζημιών» -κατά τον ευφημισμό που χρησιμοποιεί η Ουάσιγκτον για τα θύματα των πολέμων της για κέρδη και ηγεμονία- και ασκεί δίωξη στα μέλη της ΕΕ που αρνούνται τις ποσοστώσεις προσφύγων. Ο πρώην Πρόεδρος της Τσεχικής Δημοκρατίας Βάκλαβ Κλάους απάντησε στην επιμονή της Κομισιόν να επιβάλει τους πρόσφυγες στο τσεχικό έθνος, δηλώνοντας: «΄Ηρθε η ώρα να αρχίσουμε να ετοιμάζουμε την έξοδο της χώρας μας από την Ευρωπαϊκή ΄Ενωση.»

Ο δικτατορικός χαρακτήρας της ΕΕ είναι ένας σημαντικός λόγος για κάθε μέλος της να την εγκαταλείψει. Χώρες ήδη υποκείμενες σε λεηλασία από αμερικανικές πολυεθνικές εταιρείες και χρηματοπιστωτικές οντότητες δεν έχουν χρήματα για νασυντηρούν και τα θύματα των παράνομων πολέμων της Ουάσιγκτον. Με το να προσπαθεί η Ε.Ε. να φορτώσει βιαίως στα μέλη της το εξωτερικό κόστος των πολέμων της Ουάσιγκτον αποδεικνύει πόσο είναι της Ουάσιγκτον εργαλείο.

Αλλά ο πιο σημαντικός λόγος για την Ανατολική Ευρώπη, ή πάντως το τμήμα της που έχει ακόμη την ικανότητα ανεξάρτητης σκέψης, είναι να αποφύγει τον πυρηνικό Αρμαγεδδώνα. Η επιδίωξη της Ουάσιγκτον για παγκόσμια ηγεμονία οδηγεί τον κόσμο στον 3ον και τελικό Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι κυβερνήσεις της Ανατολικής Ευρώπης θα μπορούσαν να εμποδίσουν αυτόν τον επαπειλούμενο πόλεμο, αποσπώμενες από την υποτέλειά τους στην Ουάσιγκτον και δημιουργώντας μιαν ουδέτερη ζώνη ανάσχεσης μεταξύ του ΝΑΤΟ και της Ρωσίας.

Μια τέτοια ρεαλιστική συμπεριφορά από μέρους της Ανατολικής Ευρώπης θα μπορούσε ακόμη και να αφυπνίσει την Γερμανία, την Γαλλία και την Γερμανία στον ακραίο κίνδυνο που διατρέχουν ως υπηρέτες της Ουάσιγκτον.

Είναι απίστευτο, όπως έχω γράψει, ότι η Ουάσιγκτον δύο φορές κατηύθυνε επιθέσεις εναντίον της Ρωσίας στη Συρία. Αυτή η παραφροσύνη μπορεί να μην έχει καλή κατάληξη. Οι Αμερικανοί είναι τόσο άσχετοι ώστε δεν έχουν ιδέα για το ποιον τρομερό πόλεμο η αμερικανική τρέλα σιγοψήνει. Και προφανώς ούτε οι Ευρωπαίοι ούτε οι Βρετανοί αντιλαμβάνονται.

Αγαπητοί Ευρωπαίοι, ναι, η μη ευρωπαϊκή μετανάστευση είναι απειλή. Απειλή είναι όμως και ο πόλεμος με τη Ρωσία. Σήμερα, λόγω της έλλειψης ηγεσίας και της απουσίας αξιόλογης συνειδητοποίησης του κινδύνου από της πλευράς σας, είστε ανίκανοι να κάνετε οτιδήποτε για να σώσετε τους εαυτούς σας και εμάς τους υπόλοιπους.

Εξαντλημένη, εγκεφαλοπλυμένη, υπνωτισμένη, μπορεί η Ευρώπη να κάνει τίποτα εκτός του να υποκύψει στον θάνατο, τον δικό της και του κόσμου;

ABOUT THE AUTHOR
Dr. Paul Craig Roberts attended four of the finest universities, studied under two Nobel Prize-winners in economics, authored 20 peer-reviewed articles in journals of scholarship, and published four academic press peer-reviewed books, including Harvard and Oxford Universities, and seven commercially published books. His most recent book is The Neoconservative Threat to World Order: Washington’s Perilous War for Hegemony
πηγή

Τρίτη, 3 Οκτωβρίου 2017

ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ ΤΑ ΑΝΤΙΣΩΜΑΤΑ

Εμβόλια: Παίζοντας με τις Πιθανότητες

​«Σε σχέση με την ιλαρά και με όλα τα παιδικά και λοιμώδη νοσήματα και συγκεκριμένα με την ιλαρά, είναι μια πανάρχαια μέθοδος με την οποία ο οργανισμός οργανώνει την άμυνά του. Από την ηλικία των 9 μέχρι 15 ετών με τα άλλα παιδικά νοσήματα (ερυθρά – παρωτίτιδα), αποτελούν μια πράξη από τη μεριά του ανοσοποιητικού συστήματος, το οποίο χτίζεται στην παιδική ηλικία, για την οργάνωση του ανοσοποιητικού.

Η ιλαρά, αυτό που την διαχωρίζει από την ερυθρά, είναι ότι υπάρχει μια έντονη αντίδραση αρχικά με τους βλεννογόνους του στόματος και του υπόλοιπου γαστρεντερικού συστήματος, δημιουργεί μια κατάσταση έντονης φλεγμονής των ματιών, οιδήματος και μετά υπάρχει μια έξαρση στο θέμα της εμφάνισης κηλίδων στο σώμα, κυρίως στον κορμό και μετά στα άκρα. Όπως εμφανίζεται, έτσι και εξαφανίζεται. Με τη σειρά εμφάνισης γίνεται και η απορρόφηση των στοιχείων που έχουν παραχθεί. Εγώ θα τα ενέτασσα αυτά όχι σε κάποιον ιό που μολύνει το σύστημα, αλλά σε μια προσπάθεια του οργανισμού να οργανώσει άμυνες στο σώμα του. Να οργανώσει αντισώματα τα οποία όταν εκτεθούν σε κάποιους λοιμογόνους ή μη διατροφικούς παράγοντες, κάνει ένα είδος καθαρίσματος που θα οδηγήσουν τον εχθρό από μέσα προς τα έξω», τόνισε η ίδια.

Με την παρέμβαση της εξαφάνισης αυτών των 5 λοιμωδών νοσημάτων, έχουμε αντί για νοσήματα που έχουν μια μικρή και οξεία εμφάνιση, έχουμε εμφάνιση συστηματικών εσωτερικών παθήσεων όπως ο παιδικός διαβήτης, ο εσωτερικός διαβήτης, παθήσεις του αίματος (λευχαιμία), ρευματοειδής αρθρίτιδα κ.α. Αυτή η νίκη που λένε, ότι με την εξαφάνιση των 5 παιδικών λοιμωδών νοσημάτων, επετεύχθη μια νίκη για το ανθρώπινο είδος, βλέπουμε ότι διαψεύδεται με την εμφάνιση σταθερών τραγικών χρόνιων νοσημάτων. Δεν είναι τυχαίο ότι έχουμε  τμήματα που νοσηλεύονται χρόνια παιδάκια, με απειλητικές καταστάσεις.

Για τα εμβόλια και την παιδική ηλικία ανέφερε: «Τα εμβόλια καταστέλλουν θεραπευτικές πράξεις. Οι επιδημίες που περάσαμε όλοι όσοι έχουμε κάποια ηλικία. Εγώ δεν ξέρω κανένα θύμα από την παιδική ηλικία μου. Παρόλα αυτά έχουμε τα μη μεταδιδόμενα νοσήματα που προανέφερα. Αυτό που λένε για την έξαρση , για μένα δεν ισχύει. Αυτές είναι ατομικές αντιδράσεις του οργανισμού. Αυτά τα νοσήματα χαρακτηρίζουν την  ωρίμανση του ανοσοποιητικού συστήματος από καταβολής ανθρώπινης κοινωνίας, είναι σαν να έχεις ένα εμβολιασμένο δέντρο και αυτό αναζητάει τις παλιές του ρίζες. Μέσα σε όλη αυτή την κατακρεούργηση, πιστεύω ότι στα παιδιά στα οποία θα αναδειχθούν τέτοιες αντιδράσεις, είναι σαν τα κλαδιά που έχουν εμβολιαστεί αλλά παρόλα αυτά η ρίζα επιμένει».

Για τις ανεπιθύμητες ενέργειες των εμβολίων είπε: «Ένα παιδί από την ηλικία των 2 μηνών μέχρι την ηλικία των 6 χρόνων για να κάνει τα απολύτως απαραίτητα εμβόλια έχει κάνει 59 εμβολιασμούς και επειδή παράλληλα τα παιδάκια δεν έχουν οργανώσει το δικό τους αμυντικό σύστημα για να απαντήσουν στον ιό που μπαίνει, οι τελευταίες μελέτες λένε ότι πρέπει να γίνουν γενετικά μεταλλαγμένα εμβόλια».

Επίσης, τόνισε πως η διατροφή παίζει τον πρώτιστο ρόλο, λέγοντας πως η κύρια αιτία είναι ότι το σύστημά μας δεν αφήνεται μέσω της διατροφής και των εμβολιασμών, να οργανώσει την άμυνά του. «Παλαιότερα δεν νοσούσαν τα παιδιά. Πρέπει να δούμε την αναντιστοιχία του τότε με του τώρα» ανέφερε επίσης, κάνοντας λόγω για «μοντέλα και τρομοκρατίες που μας επιβλήθηκαν και από κάτω έχουν μια πρόθεση από μεγάλα και κυρίαρχα κέντρα, δημιουργίας βαριών και πολυδάπανων ασθενειών».

Η συμβολή των βιολογικών φρούτων και λαχανικών

​Για τις κατάλληλες τροφές που ενδείκνυνται, απάντησε πως «το σώμα μας είναι φτιαγμένο για να τρώει καρπούς, βλαστούς, φρούτα και λαχανικά και όταν αυτό καταστρατηγείται με βιομηχανοποιημένες τροφές, όπως τα γαλακτοκομικά προϊόντα και τυποποιημένες τροφές, δεν έχουν δομή και ταυτότητα που μπορεί ο οργανισμός να την αναγνωρίζει και να τη διασπά… Τα τελευταία χρόνια έχει γίνει παρέμβαση στην τροφή και όλα αυτά καταλήγουν στην εμφάνιση χρόνιων γεροντικών νοσημάτων στα παιδιά. Εμείς έχουμε σε αφθονία φρούτα και λαχανικά. Επειδή τα παιδιά δεν μπορούν πλέον να τρώνε φρέσκα φρούτα και λαχανικά, εμφανίζουν κακοήθειες. Είναι μια επαναδιαπραγμάτευση του πως θέλουμε να ζήσουμε. Μέσω των μεθοδεύσεων εξαπλώνονται θεωρίες. Θα μας εξωθήσουν στα κοινωνικά φαινόμενα μεγάλων τραγωδιών, να καταγγέλλει ο γείτονας τον γείτονα, επειδή έχει διαφορετική άποψη. Στην Ευρώπη και στην Αυστρία τουλάχιστον, ο εμβολιασμός είναι προτεινόμενος και όχι επιβαλλόμενος».

@Στο ράδιοΛόγος, η Αλεξάνδρα Ευθυμιάδου Γρίβα, παθολόγος από τη Θεσσαλονίκη -29/09/2017
Αναζήτησε τα άρθρα της: Χάστε κιλά με Σωστή Διατροφή / Διατροφή για Δύναμη και Υγεία


Εμβόλια: Ολα γίνονται για το κέρδος

Τα εμβόλια είναι άλλη μια υπερτιμημένη και επικίνδυνη εφεύρεση που ωφελεί μόνο τα ταμεία των φαρμακοβιομηχανιών και είναι γνωστό ότι οι θανατηφόρες μεταδοτικές ασθένειες εξαφανίζονται απ’ τον πλανήτη ΟΧΙ λόγω των εμβολιασμών, αλλά εξαιτίας της ανόδου του βιοτικού μας επιπέδου. Οι ασθένειες εξαφανίστηκαν όχι από τα εμβόλια αλλά γιατί έχουμε σύγχρονο αποχετευτικό δίκτυο και καθαριότητα, που στερούνται (ΣΚΟΠΙΜΩΣ) κάποιες χώρες. Με την αθρόα εισβολή των λαθρομεταναστών αυτό το επίπεδο υγιεινής διαταράσσεται.

Τα εμβόλια είναι μέρος του προβλήματος των ασθενειών και όχι της λύσης

Μία από τις πλέον ενεργούς αγωνίστριες ενάντια στα εμβόλια είναι η Αμερικανίδα Μπράντι Βον. Πρόσφατα, η νεαρή γυναίκα ξεκίνησε την καμπάνια «Learn the risk» (Μάθε το ρίσκο), όπου μηνύματα ενάντια στους εμβολιασμούς αναρτώνται σε μεγάλες διαφημιστικές πινακίδες στο Λος Αντζελες. Η Βον από το 2001 έως το 2003 εργαζόταν σε μια μεγάλη πολυεθνική φαρμακοβιομηχανία και πωλούσε ένα φάρμακο το οποίο, όπως μου λέει, ήταν «τόσο ισχυρό, που -στις ΗΠΑ μόνο- σκότωσε 50 με 500 χιλιάδες ανθρώπους». Εκτοτε, η Βον έμαθε να μην εμπιστεύεται καθόλου τις φαρμακοβιομηχανίες.

«Ολα γίνονται για το κέρδος, οι φαρμακοβιομηχανίες έχουν πολλά λεφτά για να χρηματοδοτούν ερευνητές, να ελέγχουν τα Μέσα, να εξαγοράζουν τους γιατρούς και φυσικά τις κυβερνήσεις. Δεν μπορούμε να βασιζόμαστε σε εταιρείες που κερδοσκοπούν κρατώντας μας αρρώστους. Πρέπει να πάρουμε την υγεία στα χέρια μας και πρέπει να κάνουμε τη δική μας έρευνα. Όπως είπε ο Ιποκράτης, το φάρμακο είναι το φαγητό. Δεν πρέπει να αφήνουμε την υγεία μας να πουλιέται στον υψηλότερο πλειοδότη, δηλαδή στις φαρμακοβιομηχανίες».

Στα ελληνικά βιβλιοπωλεία τα 3 από τα 4 βιβλία που κυκλοφορούν για το γενικό κοινό είναι αντίθετα προς τα εμβόλια. Στο πλέον γνωστό απ’ αυτά με τίτλο «Η συνωμοσία των εμβολίων» ο συγγραφέας του, Αντρέας Μόριτζ, αναπαράγει την πάγια αντίθεση στα εμβόλια με πειστικό και κάιριο τρόπο, καταλήγοντας ότι όχι μόνο δεν σώζουν, αλλά ότι είναι και επιζήμια. Ο Μόριτζ καταλήγει να συμφωνεί με τον Ιπποκράτη, αν θέλουμε καλή υγεία πρέπει να παράγουμε πολλή βιταμίνη D, γι’ αυτό συστήνει σε όλους άφθονη έκθεση στον ήλιο και υγιεινή διατροφή.

Ο Λάρι Κουκ, ακτιβιστής κινηματογραφιστής και εμπνευστής της καμπάνιας «Stop Mandatory Vaccination» (Σταματήστε τους υποχρεωτικούς εμβολιασμούς), περιγράφει ότι όλες οι ασθένειες μπορούν να προληφθούν και να αντιμετωπιστούν με φυσικό τρόπο και παραπέμπει σε πλήθος μελετών ενάντια στα εμβόλια.

«Τα εμβόλια δεν λειτουργούν, εάν λειτουργούσαν, δεν θα υπήρχε καμία ανησυχία για τον μη εμβολιασμένο πληθυσμό. Οι εμβολιασμένοι δεν θα νοσούσαν από τις ασθένειες για τις οποίες έχουν εμβολιαστεί. Ομως αυτό δεν συμβαίνει. Το CDC και όσοι σπρώχνουν εμβόλια λένε ότι πρέπει όλοι να εμβολιαστούν για να λειτουργήσει το προϊόν. Προσωπικά, είχα ανεμοβλογιά, είχα παρωτίτιδα, το ξεπέρασα κι έχω ανοσία για πάντα. Δεν χρειάζεσαι τις ενέσεις. Χτίσε φυσικά το ανοσοποιητικό και, όταν και αν, την περάσεις, πάρε φυσικά φάρμακα ώστε μετά να έχεις ανοσία για πάντα».
«Οι υποχρεωτικοί νόμοι για τον εμβολιασμό δεν είναι για την υγεία μας. Έχουν εισαχθεί νέα εμβόλια που επιδιώκουν να τερματίσουν την ικανότητά μας να επιλέξουμε το πρόγραμμα εμβολιασμού με τη χρήση εξαιρέσεων προσωπικών ή και θρησκευτικών πεποιθήσεων προκειμένου να παρακολουθήσουμε δημόσια ή ιδιωτικά σχολεία. Μας λένε στα mainstream media και στη φαρμακοβιομηχανία μέσω των αντιπροσωπευτικών πολιτικών τους ότι έχουμε κρίσεις στον τομέα της υγείας, ότι τα εμβόλια είναι ασφαλή, ότι απαιτούνται εμβόλια και ότι πρέπει να εμβολιασθούμε διαφορετικά εμείς και τα παιδιά μας θα υποστούμε σοβαρές συνέπειες. Παραγωγή εντολών εμβολίου μέσω ψεύδους. Λένε ψέματα για την ανάγκη του εμβολιασμού, την ασφάλεια του εμβολίου και την αποτελεσματικότητα του εμβολιασμού.
Τα κυριότερα μέσα ενημέρωσης ελέγχονται από τη φαρμακευτική βιομηχανία μέσω δισεκατομμυρίων διαφημιστικών δολαρίων, ώστε να μην ακουμπήσετε καν την αλήθεια από αυτά και πολλοί πολιτικοί αποπληρώνονται μέσω συμβολαίων εκστρατείας, οπότε δεν θα τους ακούσετε να αγγίζουν το ιατρικό ιερατείο. Αυτό που πραγματικά συμβαίνει εδώ είναι ένα διάταγμα που δημιουργήθηκε από τη φαρμακοβιομηχανία και το CDC για την αύξηση του ποσοστού εμβολιασμού πέρα από το ήδη υπερβολικά υψηλό ποσοστό και για να το κάνει αυτό με την πρόταση και τη θέσπιση νόμων που δεν θα μας επέτρεπαν να επιλέξουμε προγράμματα εμβολιασμού. Και πώς περνάτε νόμους που δεν είναι δημοφιλείς; Απλό: δημιουργείτε ένα πρόβλημα έτσι ώστε όλοι να πάνε για την προτεινόμενη λύση που σκοπίμως κατασκευάζετε και τα στοχευμένα ψέματα θα χρησιμοποιηθούν για να πείσουν όλους να ακολουθήσουν το κατασκευασμένο σχέδιο.
Οταν το επίπεδο εμβολιαστικής κάλυψης είναι υψηλό, προστατεύονται ακόμα και όσοι δεν έχουν εμβολιαστεί και αυτό το ονομάζουν πολύ βολικά «προστασία της αγέλης». Για την ιλαρά, βέβαια, το ποσοστό αυτό πρέπει να ξεπερνά το 95%. Υπάρχει άλλο προϊόν στην ιστορία της ανθρωπότητας που πρέπει με το ζόρι να το χρησιμοποιήσουν όλοι για να λειτουργήσει; Μόνο στον φαντασιακό κόσμο των εμβολίων συμβαίνουν αυτά. Ακόμη και σε 100% εμβολιασμένους πληθυσμούς γίνονται εξάρσεις». αναρωτιέται ρητορικά ο Κουκ.

Ο Κουκ επισημαίνει ότι σκανδαλωδώς στις ΗΠΑ «δεν μπορείς να μηνύσεις έναν κατασκευαστή για θάνατο ή τραυματισμό από εμβόλιο, καθώς η βιομηχανία απολαύει ομοσπονδιακής ασυλίας». Γιατί άραγε;  Και συνεχίζει «δεν μας σκοτώνουν ούτε οι ιοί ούτε τα μικρόβια. Μας σκοτώνουν τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα, τα βαρέα μέταλλα, οι περιβαλλοντικές τοξίνες, η κάκιστη τροφή, τα φάρμακα, οι γιατροί και τα συντηρητικά».

Τα media συνηθίζουν να παρουσιάζουν ιστορίες που έχουν δύο όψεις, γιατί θέλουν να εξάπτουν το ενδιαφέρον των καταναλωτών τους. «Η θρησκεία, η φιλοσοφία, η πολιτική έχουν όντως δύο πλευρές, αλλά η επιστήμη δεν είναι πολιτικώς ορθή απ’ αυτή την άποψη», μου λέει. «Στην επιστήμη δομείς μια υπόθεση, την εξετάζεις και στο τέλος είσαι ή σωστός ή λάθος. Ο Αντριου Ουέικφιλντ είπε ότι το εμβόλιο MMR (ιλαράς-ερυθράς-παρωτίτιδας) προκαλούσε αυτισμό και ήταν θετικό που το είπε, γιατί είναι σωστό να κάνεις υποθέσεις. Ωστόσο, η υπόθεσή του εξετάστηκε σε πολλές έρευνες με χορηγούς κατασκευαστές εμβολίων και βρέθηκε ότι δεν ήταν σωστή: το MMR δεν προκαλεί αυτισμό είπαν αυτοί που κατασκευάζουν το εμβόλιο. !!!

Πρόσφατα, το ντοκιμαντέρ «Vaxxed: Απ’ τη συγκάλυψη στην καταστροφή» του γιατρού Ουέικφιλντ έγινε δεκτό στο κινηματογραφικό φεστιβάλ του ηθοποιού Ρόμπερτ Ντε Νίρο, Tribeca, και αποσύρθηκε μετά από λίγο εν μέσω έντονων διαμαρτυριών των φαρμακευτικών εταιριών. Ο Ουέικφιλντ έχει χάσει ακόμη και την άδεια άσκησης του ιατρικού επαγγέλματος. είναι γνωστοί οι περίεργοι θάνατοι Αμερικανών ομοιοπαθητικών γιατρών που μιλούσαν ενάντια στους εμβολιασμούς και θεράπευαν ασθενείς με φυσικούς τρόπους χωρίς φαρμάκια.

Είναι ηθικό να εμβολιάζονται εκατοντάδες εκατομμύρια ανυποψίαστα άτομα, μεταξύ αυτών και παιδιά, σε ετήσια βάση, με εμβόλια αμφίβολης αποτελεσματικότητας στην πρόληψη των λοιμωδών νοσημάτων, τα οποία μάλιστα εικάζεται ότι προκαλούν σοβαρές παρενέργειες; Νομίζω ότι επιτρέπουμε την ύπαρξη δύο μέτρων και δύο σταθμών και τη νομιμοποίηση των μαζικών πειραμάτων, προκειμένου να παραβλεφθεί η εύλογη ερώτηση των γονιών που ανησυχούν για την ασφάλεια των παιδιών τους: «Πού είναι τα στοιχεία που αποδεικνύουν ότι ο εμβολιασμός θα βελτιώσει την ανοσία και την υγεία του παιδιού μου;» Θα πρέπει να επαναπαυόμαστε στα καθησυχαστικά λόγια των γιατρών;

Ας δούμε την άποψη μίας ειδικού, η οποία ήταν μέσα στα πράγματα όσο λίγοι. Με την ιδιότητα της συντάκτριας του περιοδικού New England Journal of Medicine επί δύο δεκαετίες, η δρ Μάρσια Αντζελ δήλωσε: «Είναι αδύνατον να πιστέψουμε τα αποτελέσματα των κλινικών ερευνών που δημοσιεύονται, ή να εμπιστευτούμε την κρίση διαπρεπών γιατρών ή τις υποδείξεις των επίσημων ιατρικών φορέων». Το γεγονός είναι ότι τα εμβόλια καταστέλλουν και αποδιοργανώνουν συστηματικά το ανοσοποιητικό σύστημα κι αυτό αποδεικνύεται από πραγματικά επιστημονικά στοιχεία, στοιχεία που δεν έχουν αλλοιωθεί προκειμένου να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα των γνωστών.

Τα στοιχεία που έχουν συντελέσει στη μαζική αποδοχή της άποψης ότι, ο εμβολιασμός αποτελεί τον μοναδικό τρόπο περιορισμού των λοιμωδών νοσημάτων, είναι είτε παραποιημένα είτε παραπλανητικά διατυπωμένα. Τα ψεύτικα στοιχεία δίνουν στον κόσμο την εντύπωση ότι τα εμβόλια προλαμβάνοον τις επιδημίες. Τίποτα δεν απέχει περισσότερο από την πραγματικότητα.
Ας πάρουμε για παράδειγμα την περίπτωση του αντιγριπικού εμβολίου, το οποίο οι αρχές συνιοτούν πιεστικά να χορηγείται σε βρέφη, ενηλίκους και ηλικιωμένους, κάθε χρόνο.

Η μη κερδοσκοπική οργάνωση Coibrane Collaboration εξετάζει τακτικά τα δεδομένα των νέων επιστημονικών ερευνών για την αποτελεσματικότητα των αντιγριπικών εμβολίων. Ωστόσο, παρότι μέχρι στιγμής η οργάνωση αυτή έχει αναλύσει εκατοντάδες σχετικές μελέτες, δεν αποδεικνύεται ότι το αντιγριπικό εμβόλιο προλαμβάνει τη νόσηση, συγκριτικά με το πλασέμπο (εικονικό φάρμακο). Η πλήρης απουσία κλινικών στοιχείων που επιβεβαιώνουν την άποψη ότι ο εμβολιασμός προλαμβάνει τη νόσηση, μιλά από μόνη της. Ο εμβολιασμός όχι μόνο δεν προλαμβάνει τη νόσηση, αλλά συντελεί και στην εξάπλωσή της. Παραθέτω εδώ μερικές απλές αλήθειες τις οποίες η ιατρική επιστήμη και οι φαρμακοβιομηχανίες θα προτιμούσαν να μη γνωρίζετε.

> Η νόσηση προκαλείται από τα εμβόλια, όχι από τους ιούς.
> Οι ιοί ενεργοποιούν θεραπευτικές διεργασίες στον ανθρώπινο οργανισμό.
Δεν είναι εχθροί, αλλά φίλοι μας.
> Η γρίπη των χοίρων που ξέσπασε το 2009 οφειλόταν σε γενετικά τροποποιημένο, τεχνητό ιό.
> To AIDS εισήχθη σκόπιμα στην Αφρική, με στόχο τη λεηλασία των άφθονων πλουτοπαραγωγικών πόρων της από ορισμένες δυτικές χώρες.
> Πολλά εμβόλια είναι γενετικά τροποποιημένα, και ο στόχος τους είναι η πρόκληση της νόσησης, ώστε μετέπειτα να επινοηθούν «προληπτικές μέθοδοι» για τη διάσωση του πληθυσμού από τα «θανατηφόρα νοσήματα».
> Το «επιστημονικό γεγονός» ότι τα μικρόβια προκαλούν τη νόσηση, στο οποίο βασίζεται η σύγχρονη πολιτική φροντίδας της υγείας, είναι μύθος.
> Τα εμβόλια προκαλούν σοβαρές παρενέργειες, στις οποίες συγκαταλέγονται τα αυτοάνοσα νοσήματα, το σύνδρομο αιφνίδιου βρεφικού θανάτου και ο αυτισμός.

Οι πραγματικές επιστημονικές αλήθειες δεν εξυπηρετούν τα συμφέροντα των φαρμακοβιομηχανιών και των διαμορφωτών της πολιτικής, που είναι ευφυέστατα άτομα. Και αυτό δεν είναι μύθος! Μοναδικό μέλημα των φαρμακοβιομηχανιών-κολοσσών είναι η κερδοσκοπία, η οποία εξασφαλίζεται με τη διαιώνιση μύθων. Με άλλα λόγια, οι εταιρείες που κατασκευάζουν τα εμβόλια και οι κυβερνήσεις με τις οποίες συνεργάζονται, αποκομίζουν πακτωλό κερδών όταν οι πληθυσμοί νοσούν ή κυριεύονται από το φόβο της νόσησης. Κατά συνέπεια, μία από τις πολυάριθμες λανθασμένες απόψεις που έχουν εμφυσηθεί μαζικά, είναι ότι ο εμβολιασμός είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την καλή υγεία. Και εντέλει, οι φαρμακοβιομηχανίες τα κατάφεραν: η μία γενιά μετά την άλλη πιστεύει ότι τα εμβόλια σώζουν ζωές και χαρίζουν μακροζωία.

«Τα κέρδη από τα συμπληρώματα διατροφής και τις εναλλακτικές θεραπείες, δεν μπορούν να συγκριθούν με τα κέρδη της φαρμακοβιομηχανίας».

@Eleonora Trelawny /αναζήτησε το άρθρο “Ο Μύθος των Εμβολίων” και το βιβλίο
Η ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ ΤΩΝ ΕΜΒΟΛΙΩΝ
Η ΑΛΛΗ ΑΠΟΨΗ ΓΙΑ ΤΟ ΑΝ ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ ΕΙΝΑΙ ΟΝΤΩΣ ΕΠΙΒΕΒΛΗΜΕΝΗ ΑΝΑΓΚΗ
MORITZ ANDREAS/
πηγή

Δευτέρα, 25 Σεπτεμβρίου 2017

ΤΑ ''ΑΤΟΜΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ'' ΩΣ ΕΡΓΑΛΕΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

Σχολιασμός επικαιρότητας: Πρέπει να το εμπεδώσετε καλά, εξάλλου το δήλωσε και ο Netanyahu στη συνάντηση της Ομάδας του Βίσεγκραντ: «Η Ευρώπη πρέπει να αποφασίσει εάν θέλει να ζήσει και να ευημερήσει ή εάν θέλει να συρρικνωθεί και να αφανιστεί. Δεν είμαι πολύ πολιτικά ορθός. Γνωρίζω ότι είναι ένα σοκ για ορισμένους από εσάς. Αλλά η αλήθεια είναι αλήθεια, τόσο για την ασφάλεια της Ευρώπης όσο και για το οικονομικό μέλλον της. Και οι δύο αυτές ανησυχίες απαιτούν  μία διαφορετική πολιτική προς το Ισραήλ (…) Η ΕΕ υπονομεύει την ασφάλειά της, υπονομεύοντας το Ισραήλ. Η Ευρώπη υπονομεύει την πρόοδό της υπονομεύοντας τη σχέση της με την ισραηλινή καινοτομία» (διαβάστε όλο το άρθρο του Guardian για να καταλάβετε, αν και νομίζω ότι ήδη το “πιάσατε το υπονοούμενο”.) 

Ξέρετε τι μου θυμίζουν όλα αυτά; Αυτούς που πουλάνε προστασία στα μαγαζιά. Πρώτα τα καίνε, τα σπάνε και μετά πηγαίνουν στον ιδιοκτήτη και του λένε: «αν θέλεις το μαγαζάκι σου να μην έχει πρόβλημα  κάνε αυτό που θα σου πούμε».

 Ιδού λοιπόν για ποιο λόγο Eυρωπαίε πέθανες στα πεδία των μαχών το 1940, για να μαζεύεις σήμερα τα σφαγμένα παιδιά σου από τους δρόμους της Βαρκελώνης, του Παρισιού, του Λονδίνου, της Ρώμης

Άρθρο του Mauro Indelicato
Μετάφραση: Ιωάννης Αυξεντίου

Ο ορισμός της μεταμοντέρνας πολιτικής θα μπορούσε να είναι ο
ακόλουθος. Εάν μία ίλη αρμάτων ισοπεδώσει ένα χωριό, μπορεί να μην αντιδράσει κανείς διεθνής παράγοντας. Αν όμως δεν γίνουν δεκτά τα ''δικαιώματα''  του γκέι μπορεί να στείλουν ένα σμήνος βομβαρδιστικών να  ανατινάξει τους ''ομοφοβικούς''.
 
Πολιτισμός, πρόοδος, δικαιώματα κλπ είναι, χωρίς αμφιβολία, όμορφες λέξεις που παραπέμπουν σε  κάτι θετικό, που φορτίζουν άμεσα με θετικότητα όποιον τις ακούει. Όμως, στο βάθος, αυτές οι λέξεις σήμερα εκφράζουν το δράμα που ζει ο Δυτικός κόσμος, και πιο ειδικά η Ευρώπη. Η προνοητικότητα και η ικανότητα στην εκμετάλλευση αυτών των λέξεων, δίνει την ιδέα του πως από αρκετές δεκαετίες η κουλτούρα και η μαζική πληροφόρηση, βρίσκονται στα χέρια σκοτεινών κέντρων και σε εκείνα τα οικονομικά λόμπι που αναισθητοποιούν την νόηση του Ευρωπαίου ανθρώπου. Αυτές οι λέξεις έχουν γίνει τώρα πλέον αληθινές ασπίδες, πίσω από τις οποίες όποιος έχει το συμφέρον να μεταμορφώσει την κοινωνία με έναν ορισμένο τρόπο, το κάνει ανενόχλητος, περνώντας μάλιστα σχεδόν σαν ήρωας και σαν ένας “προοδευτικός” ή ένας υπέρμαχος των ατομικών, ηθικών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων και όποιος δεν συμφωνεί με αυτή την οπτική, κινδυνεύει σοβαρά να περιθωριοποιηθεί από την κοινωνία και να κατηγορηθεί για επικίνδυνο αναχρονισμό…


Πράγματι, ο μέσος Eυρωπαίος πολίτης, κατευθύνεται εδώ και πολύ καιρό, αλλά τα τελευταία χρόνια, αυτοί που κρατούν το τιμόνι κάνουν τον Ιταλό ή το Γάλλο ή το Γερμανό να πιστέψει ότι οδηγεί εκείνος. Πως όμως οι πραγματικοί οδηγοί καταφέρνουν από δεκαετίες (ή αιώνες) να δημιουργούν αυτήν την ψευδαίσθηση; Είναι απλό, μεταφέροντας τις συζητήσεις στο ψεύτικο πεδίο των δικαιωμάτων, ώστε να περάσουν στο περιθώριο τα αληθινά ζητήματα σχετικά με την επιβίωση της Ευρώπης. Οπότε, ενώ στην Ευρώπη γινόταν ο πόλεμος μεταξύ φτωχών πάνω στα θέματα των αμβλώσεων, το γάμο των gay, την ευθανασία κλπ, με την πεποίθηση ότι αυτά είναι τα ζωτικά θέματα του μέλλοντος, η  Bilderberg, η Trilateral και τόσες άλλες οργανώσεις δημιούργησαν τα τέρατα των κοινών νομισμάτων, του ελεύθερου εμπορίου και των τραπεζών που παίρνουν τα ηνία της εξουσίας.

Αλλά το πλασάρισμα επιβλαβών συνηθειών ως μεγάλων κατακτήσεων του πολιτισμού, δεν χρησίμευσε μόνο στο να αποσπάσει την προσοχή του ικανοποιημένου και άρα νωχελικού μέσου Ευρωπαίου, χρησίμευσε και στην καταστροφή της οικονομίας και της ενότητας της οικογένειας. Εάν είναι πράγματι αλήθεια, ότι πολλά γραπτά της μασονίας παρακινούν, για την επίτευξη της κυριαρχίας επί του κόσμου, το χωρισμό της κοινωνίας, την κατάργηση των ηθών, την απώλεια της ιερότητας της γυναίκας και το τέλος της ομοιογένειας των ευρωπαϊκών κοινωνιών, τότε είναι ξεκάθαρο ότι πολλά από εκείνα τα μέτρα που τα περνούν ως “ατομικά δικαιώματα” χρησίμευαν και χρησιμεύουν στους σκοπούς της ελίτ. 

Ας πάρουμε για παράδειγμα τη δεκαετία του ’60, είναι η δεκαετία της “σεξουαλικής απελευθέρωσης” και των διαμαρτυριών που ήθελαν την κατεδάφιση των βασικών αρχών της κοινωνίας. Από εκεί και μετά, στο κέντρο της πολιτικής  (ή μάλλον της ψευδο-πολιτικής) συζήτησης ετέθησαν σχεδόν αποκλειστικά τα “ατομικά δικαιώματα”. Ξεκινήσαμε με την απελευθέρωση των διαζυγίων, μετά με τις αμβλώσεις, μετά με τους γάμους των γκέι, μετά με την ευθανασία, την έρευνα πάνω στα έμβρυα και τώρα είμαστε στη δεκαετία των δικαιωμάτων των μεταναστών που καταφθάνουν στις ακτές μας. Αυτό όμως που είναι πιο σοβαρό είναι η κατεύθυνση που πήραν οι υποτιθέμενες δημοκρατικές συζητήσεις, μια που εάν κάποιος πάει στην τηλεόραση να πει ότι είναι αντίθετος με τον γάμο των ομοφυλοφίλων, θα τον κατηγορήσουν ότι είναι “ομοφοβικός”, αν διαμαρτυρηθεί για τη μετανάστευση, θα τον κατηγορήσουν ότι είναι “ρατσιστής”.

Δημιουργήθηκε, δηλαδή, μία πολιτιστική δικτατορία, που όμως ζωγραφίζεται με το ίδιο θαυμάσιο χρώμα που έχουν τα τριαντάφυλλα που φυτρώνουν στη γη. Είναι όλοι πεπεισμένοι ότι βρίσκονται στο σωστό δρόμο, ενσταλάζουν  στους νέους την προοδευτική νοοτροπία, τον καταναλωτισμό και γενικά ο πολιτισμός κατασκευάζεται όπως οι ελίτ θέλουν να κατασκευαστεί.

Αλλά, ας ξαναγυρίσουμε για λίγο στη δεκαετία του ’60, από τι ξεκίνησε, σε καλλιτεχνικό και κοινωνικό επίπεδο, αυτή η αποσύνθεση και ιδιαίτερα από που; Η απάντηση είναι πως ξεκίνησε από τις πατρίδες εκείνων που νίκησαν στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, δηλαδή, από εκείνους που άρχισαν να επιβάλλουν τον αγγλοσαξονικό πολιτισμό τους στις νέο-λατινικές χώρες. Προσέξτε, φθάνει να ακουστεί ο ήχος μιας ηλεκτρικής κιθάρας και μία λέξη με αγγλική προφορά και αμέσως κρίνεται θετικά ακόμη και το πιο χυδαίο τραγούδι. Και έτσι, ξεκινώντας από όσους μεγάλωσαν τη δεκαετία του ’70-’80, εξαπλώθηκε η ιδέα ότι ο αμερικανικός κινηματογράφος είναι ο καλύτερος, ότι η αγγλική μουσική είναι η πιο υψηλή μορφή τέχνης, σε αντιδιαστολή με τον ιταλικό “επαρχιωτισμό” ακόμη σταματημένο στα “τραγουδάκια” της Μίνα και του Λούτσιο Μπατίστι. Οι τελευταίοι βέβαια ήταν άνθρωποι που δεν πέρασαν τη ζωή τους σπάζοντας ξενοδοχεία, γυρνώντας τον κόσμο ή κάνοντας να φαίνεται ως κάτι το θετικό η λήψη ναρκωτικών ουσιών. Με λίγα λόγια, εξαπλώθηκαν ομάδες και συγκροτήματα που πρότειναν ένα στιλ ζωής στο οποίο η ηθική εμφανίστηκε σαν κάτι απαρχαιωμένο, το οπισθοδρομικό, το επιβλαβές.
 
Για παράδειγμα, όποιος έτυχε να δει την ταινία πάνω στην ζωή του Eminem, (πρόκειται για έναν ανόητο λευκό ράπερ  που ήταν στην μόδα το 2000), ο οποίος ερμήνευσε τον εαυτό του στην ταινία με μία αηδιαστική λατρεία της προσωπικότητας, θα πρόσεξε κάτι ενδιαφέρον. Σε πολλές σκηνές υπήρχε ανοιχτή διάθεση χλεύης και κοροϊδίας για όποιον είχε μία ευτυχισμένη οικογένεια, χωρίς κανένα μέλος της να έχει συλληφθεί, να έχει απατήσει τη σύζυγο ή να έχει χωρίσει. Είναι άραγε τυχαία η διάδοση αυτής της κουλτούρας διαμέσου αυτών των συγκροτημάτων; Όχι ακριβώς, όπως αποδείχθηκε πρόσφατα, οι Rolling Stones χρηματοδοτούνταν από τον Ιουδαίο πρίγκιπα (υπάρχουν και τέτοιοι…) Rupert zu Loewenstein, φίλο των Rothschild. Όπως επίσης αποδείχθηκε ότι ο  διευθυντής της EΜΙ, της δισκογραφικής εταιρείας που προώθησε τους Beatles, ήταν συνδεδεμένος με τις αγγλικές μυστικές υπηρεσίες και τη λονδρέζικη μασονία. Επίσης, ο ιππότης των No Global, αυτός που χαρακτηρίστηκε ως ένας “ήρωας της τρίτης χιλιετίας”, ο Bono Vox, τραγουδιστής των U2, πληρώνεται αδρά από την εταιρεία Monsanto, την πολυεθνική των τροφίμων που δηλητηριάζει το μισό πλανήτη με τα γενετικά τροποποιημένα προϊόντα της.

Όπως φαίνεται λοιπόν, πίσω από κάθε νέο είδωλο (δημιουργημένο εντέχνως), δοσμένο στους νέους σαν παράδειγμα προς μίμηση και ως έμβλημα του βαθμού ελευθερίας που κατορθώθηκε από την κοινωνία, κρύβονται χρηματιστές, μασόνοι, μυστικές υπηρεσίες και πολυεθνικές. Και έτσι, ο νέος της  τρίτης χιλιετίας, με τα μουσικά του είδωλα να ξεπηδούν από το τίποτα, με την πεποίθηση του ότι είναι ελεύθερος, με την πεποίθηση ότι είναι επαναστάτης χάρη στο μπλουζάκι με τον Τσε Γκεβάρα και την αντι-κληρική ρητορική που ξεδιπλώνει με τους φίλους του, δεν υποπτεύεται κανέναν κίνδυνο για το μέλλον του και για την πιθανή κοινωνική καταστροφή στην οποία κατευθύνεται η Ευρώπη. Kατά αυτό τον τρόπο γίνεται συνένοχος στο ίδιο του το τέλος. 

Αλλά υπάρχει ακόμα καιρός και ελπίδα, Πολλοί έφηβοι αρχίζουν να ξυπνούν και να δυσπιστούν για τα είδωλα που παράγει η μαζική κουλτούρα. Ίσως δεν είναι η πλειοψηφία, αλλά με την κλιμάκωση της κρίσης και την απώλεια των ψεύτικων υλικών προνομίων, γίνονται όλο και περισσότεροι.

πηγή

Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ...

Μήπως κουράσαμε τις λέξεις; Μήπως τις παιδέψαμε πολύ, χωρίς νόημα και σκοπό; Μήπως οι άλλοι κουράστηκαν να μας ακούν ή δεν είναι, ακόμα, έτοιμοι να μας ακούσουν; Μήπως ήρθε η ώρα να μιλήσουνε οι άλλοι και εμείς να τους ακούσουμε; Μήπως τελικά ήρθε η ώρα να σωπάσουμε;


Ο δρόμος της σιωπής για πολλούς είναι μια εύκολη λύση φυγής. Για άλλους μια επιλογή που βασίζεται στο αυθαίρετο αξίωμα πως έτσι αποφεύγουμε την ανάληψη ευθυνών. Και στην πρώτη και στη δεύτερη αντίληψη περί σιωπής υφέρπει έντονα το αίσθημα της δειλίας, που εκπορεύεται από το αίσθημα του φόβου.

Το να εκφράζεσαι είναι κάτι το δημιουργικό. Ακόμα και όταν ο λόγος αποδομεί και γκρεμίζει, ακόμα και όταν ο λόγος είναι αιρετικός και ηχεί άσχημα στα αυτιά κάποιων, είναι λόγος δημιουργικός, είναι λόγος προωθητικός. Το να μιλάμε, το να εκφραζόμαστε σημαίνει πως δεν αφήνουμε τα πράγματα στάσιμα. Τα εξελίσσουμε. Και η εξελικτική διαδικασία από μόνη της είναι κάτι το θετικό.

Η σιωπή που στηρίζεται στο φόβο είναι μια χυδαία σιωπή. Η σιωπή που επιλέγεται με σκόπο να μην εκθέσουμε σε δημόσια θέα τις αντιλήψεις, τις ιδέες, τις απόψεις, τα συναισθήματά μας είναι μια σιωπή με έντονο το στοιχείο του τυχοδιωκτισμού. Ο φόβος κρατάει δέσμιο το άτομο και με το χρόνο τον αποδομεί από το πραγματικό Εγώ του μετατρέποντάς τον σε κάποιον Άλλο. Ο τυχοδιωκτισμός από την πλευρά του καταστρέφει και το τελευταίο ηθικό κύτταρο του ατόμου, ανάγοντάς τον σε κάτι ψεύτικο που δύσκολα μπορεί κάνεις να εμπιστευθεί και όποιος το κάνει κινδυνεύει πολύ εύκολα να εξαπατηθεί.

Η σιωπή είναι συνενοχή. Η σιωπή, πολλές φορές, είναι και ομολογία ενοχής. Αυτός που γνωρίζει και δεν μιλάει είναι αυτός που συντηρεί κάτι ανήθικο ή άνομο. Η σιωπή δηλητηριάζει τα πάντα και πληγώνει μέσω μιας αόριστης αμφιβολίας κάθε υγιή σκέψη, ίδεα και συναίσθημα.

Ο Νίτσε έγραφε πως "Η πιο πρόστυχη λέξη είναι καλύτερη και ευγενέστερη από τη σιωπή".

Γι' αυτό να εκφράζεστε. Να λέτε όσα πιστεύετε και νιώθετε με παρρησία. Να προωθείτε τα πράγματα προς τα μπρος, γιατί τέτοια είναι η φύση και η όρμη της ίδιας της ζώης και του ανθρώπού.

Και όταν εκφραστείτε, όταν αδειάσετε τις σκέψεις και τα συναισθήματά σας τότε μια γαλήνια αύρα θα καταλάβει την ύπαρξή σας. Ελεύθεροι και ειλικρινείς θα μπορείτε να κοιτάξετε όλους τους άλλους, αλλά και τον ίδιο σας τον εαυτό. Γιατί όταν σιωπούμε πρώτα από όλα κρύβομαστε από τον ίδιο μας τον εαυτό.
Ευάγγελος Τρυψιάνης/πηγή

Τρίτη, 19 Σεπτεμβρίου 2017

Η ΚΑΤΑΠΤΩΣΗ ΜΑΣ

Αηδία. Μία ανυπέρβλητη προσβλητική ανθρώπινη αηδία.
Αυτό ήμασταν χρόνια τώρα.
Καθώς ξεκίνησε, ποτέ κανείς δεν το σταμάτησε.

Το άφησαν για χιλιάδες χρόνια να αναπαράγεται με κάθε κόστος. Με κάθε αναδυόμενο ηλίθιο κανόνα ηθικής συμπεριφοράς. Λογιζόμαστε για ΕΝ – ΛΟΓΑ ζώα. Καταλαβαίνεις; Καταλαβαίνεις τη σοβαρότητα της κατάστασης; Δεν υπήρξαμε ποτέ έν-λογα παρά μόνο όταν οι αποφάσεις που πάρθηκαν για τις ζωές μας θα ήταν η μόνη μας καταστροφή. Η καταστροφή μας για την λεγόμενη εξέλιξη. Η καταστροφή μας στο όνομα μιας ενωμένης κοινωνίας. Μιας κοινωνίας που κάθε τι είναι λάθος όταν αντιτίθεται σε κράτη και θρησκείες.

Σε κοινωνίες που τα “θέλω” της ψυχής οφείλουν να κατατάσσονται με τα “πρέπει” τους.

Κι αυτό δεν ήταν ποτέ ούτε στο ελάχιστο η καταστροφή μας. Εκείνη η οποία μας διαλύει χρόνια τώρα, ύπουλα και κρυφά, καθώς όλοι οι αγωνιστές είναι ελεεινοί πλεονέκτες και οι πολιτικοί φρικτοί υποκριτές είναι η μάταιη αγωγή. Η μάταιη παιδαγωγική αγωγή, που ως μόνον αποτέλεσμα καταφέρνει να θωρακίζει τα παιδιά σε ένα σύστημα που τους αποκλείει από τον ίδιο τους τον εαυτό. Τους απαγορεύει κάθε ουσιαστική επαφή με τον εσωτερικό τους κόσμο και με κάθε είδους χαρά. Μεγαλώνουμε λοιπόν.

Η ζωή μας γίνεται το μεγαλύτερο βασανιστήριο της ύπαρξής μας. Η κάθε ξεχωριστή μέρα βιώνεται ουσιαστικά λες και είμαστε κινούμενα ζόμπι. Στερούμε κάθε δυνατότητα πραγματικής ευχαρίστησης στο όνομα μιας καλύτερης μέρας. Μιας μέρας που δεν προβλέπεται ποτέ να έρθει. Γίναμε το χειρότερο είδος σε όλη τη φύση όταν έπρεπε να μάθουμε απ’ αυτήν.

Γίναμε οι εχθροί του εαυτού μας. Χάσαμε κάθε επαφή με το παιδί μέσα μας που πάλευε για χρόνια μέχρι να ενηλικιωθούμε να μας σώσει. Ένα παιδί που η μόνη του ανάγκη ήταν μία ειλικρινής ελευθερία που του την κλέψανε με το που γεννήθηκε. Ως μόνη συνέπεια ήταν και είναι η συνεχόμενη κατάπτωσή μας. Λυγίζεις μπροστά σε αυτό που φοβάσαι. Λυγίζεις μπροστά σε μία αλήθεια που το μόνο που μπορεί να κάνει είναι σε σώσει. Μα ασφαλώς… δημιούργησαν ένα είδος γεμάτο δειλία και απάθεια.

Αντικρίζεις τη ζωή με ένα συνεχόμενο μόχθο και τρόμο.
Λες και είναι η αιτία των προβλημάτων σου.

Γιατί; Γιατί ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΙΣ στον εαυτό σου να δει πως το λάθος στην πραγματικότητα υπήρξε μόνο δικό ΣΟΥ. Περιπλέκεις τη ζωή σου. Ψάχνεις συνεχώς τι πρέπει να κάνεις. Πώς πρέπει να φτιάξεις το μέλλον σου, όσο πιο υλιστικά επιτυχώς γίνεται. Παλεύεις να πολεμήσεις όλες τις καθημερινές ηλιθιότητες που ακούς. Αρνείσαι να ακούσεις ωστόσο μία αληθινή κουβέντα που ενδέχεται να είναι η σωτηρία σου. Αποφασίζεις να παραμείνεις ένας άπραγος ηλίθιος που μανιωδώς κρύβει την αλήθεια από το “είναι” του. Δικάζεις και κρίνεις όλους τριγύρω σου στη προσπάθεια να νιώσεις ολοκληρωμένος.

Για μία στιγμή όμως. Τι στα αλήθεια φταίει τελικά; Πώς μπορείς τόσο απελπιστικά να διαλύεις κάθε νέα ζωή που μπορεί να σου δώσει το κατάλληλο μάθημα; Δυστυχώς είναι κι αυτό απλό.. Δεν το σκέφτηκες ποτέ πως από φόβο και μόνο στο νέο και στο πραγματικό αποφασίζεις και διατάζεις τη νέα ζωή να μπει στα δικά σου τετραγωνάκια. Στο δικό σου τρόπο σκέψης. Δυσκολεύεις τη ζωή σου, γιατί μόνο έτσι νιώθεις πως θα τα καταφέρεις. Ενώ όλα στη φύση έρχονται και φεύγουν με τον πιο απλό και όμορφο τρόπο. Μα όχι! Στο ανθρώπινο είδος δεν έφτασε ποτέ αυτή η απλότητα.

Φαύλος Κύκλος

Μη κάνεις τον κόπο να ρωτήσεις γιατί αναπαράγεις ένα φαύλο κύκλο. Πάλι θα φροντίσεις να δώσεις την απάντηση με την οποία ΔΕΝ θα έρθεις σε ρήξη. Μετά από χρόνια υποκρισίας απέναντι στον ίδιο σου τον εαυτό, έμαθες να δίνεις απαντήσεις με τις οποίες βολεύεσαι. Απαντήσεις οι οποίες θα φέρουν την θεωρητικά καταλληλότερη λύση. Μα εφήμερη. Έγινες μία φθηνή απομίμηση που το παιδί μέσα σου θα σιχαινόταν να αντικρίσει στα μάτια. Κι αν είχε φωνή για να ουρλιάξει θα ήταν μόνο μία κουβέντα: “Εσύ μας κατάντησες έτσι!”.

Δεν έχω κάποια ελπίδα να καταλάβουν οι άνθρωποι τα φρικαλέα πράγματα που αναπαράγουν. Έχω ωστόσο ένα μικρό παραθυράκι στο μυαλό μου που λέει πως ίσως κάποιος, κάποια μέρα δει την ανθρώπινη εσωτερική σωτηρία στα μάτια και στις πράξεις των παιδιών. Πασχίζεις να συνεχίσεις το είδος μόνο και μόνο για λόγους εγωιστικούς, δήθεν ανθρωπιστικούς.

Δήθεν πως σε ενδιαφέρει να βοηθήσεις το παιδί σου να χτίσει ένα νέο, καλύτερο και ορθότερο μέλλον. Το προσδίδεις σε μία έμφυτη ανάγκη σου ν’ αναπαραχθείς και όχι στην ανάγκη σου να εξιλεωθείς από τις αμαρτίες σου. Αμαρτίες που τόσο απλόχερα θα παραδώσεις στο παιδί σου, διδάσκοντάς το να κάνει το ίδιο. Διδάσκοντάς το, πως το σωστό είναι η φυγή από την αλήθεια, πως το σωστό είναι αυτό που ορίζει η κάθε κοινωνική επιταγή. Τι γίνεται όταν το παιδί σου όμως όλα αυτά δεν τα βρίσκει σωστά;

Μα φυσικά… είναι παιδί και δεν έχει τη δική σου τη φωνή, τη δική σου πυγμή. Έχεις τόσα πολλά μέσα να το υποτάξεις σε αυτά που εσύ ήθελες να κάνεις στη ζωή σου, σε αυτά που εσύ από επιλογή απέρριψες για ένα “καλύτερο” αύριο. Και χωρίς ποτέ να το συνειδητοποιείς οδεύεις το ίδιο σου το σπλάχνο να κάνει το ακριβώς αντίθετο. Το μαθαίνεις να κρύβει τις ορμές του, – τις φυσικές – ορμές του. Εκείνες που η φύση επιτάσσει, εκείνες που ονομάζεις “κακές”. Δημιουργείς ένα χάος στη ψυχή του, μία βρώμα που το αποκαλείς αγάπη.

Ζητάει ελευθερία και θαρρείς πως ζητάει εκατομμύρια. Θεωρείς τόσο δεδομένο πως οι κοινωνικοί και ηθικοί κανόνες, έχουν στόχο να βελτιώσουν τη συμπεριφορά του, να τον μάθουν να “διαβάζει” τους ανθρώπους, όταν ΕΣΥ ο ίδιος, με το ίδιο μέσο απέτυχες παταγωδώς να το κάνεις.

ΚΑΙ ΑΚΟΜΑ ΔΕΝ ΕΜΑΘΕΣ.

Δεν έμαθες πως το κάθε παιδί πράττοντας ελεύθερα και ψυχικά καθαρά έχει την ικανότητα χωρίς διδαχή να τα κάνει αυτά. Εν τέλει το ζήτημα ποιο είναι; Εσύ ή τα παιδιά; Πώς θα μιλούσαμε για τα παιδιά όταν ως άνθρωπος καθημερινά βαδίζεις σε μία συνεχή κατάπτωση του εαυτού σου αρνούμενος να δεις πως σφάλλεις. Ζητάς συγχώρεση. Ζητάς αγάπη. Ζητάς μία χαρούμενη ζωή. Ορμάς στον γκρεμό, οραματίζοντας τον ως παράδεισο. Συγχέεις κάθε νόημα των λέξεων, κάθε φορά με τον τρόπου που σε συμφέρει. Καταστρέφεις τη φύση σου, διότι την τρέμεις. Τρέμεις εκείνα που δεν γνωρίζεις. Γνωρίζεις μόνο εκείνα που σε συμφέρουν και πορεύεσαι έτσι.

Θα έλεγα πως ήταν δικαίωμα σου. Μα δεν είναι πλέον. Όχι όταν εσύ και το μεγαλύτερο ανθρώπινο ποσοστό των τελευταίων 100 χρόνων, ορθώνετε τοίχος στο μέλλον. Σ’ ένα μέλλον που δεν καταφέρατε να προσθέσετε ένα μικρό τουβλάκι προς την ανθρώπινη βελτίωση. Μία βελτίωση που όλοι σας ονομάσατε οικονομική. Μα κανένας σας ψυχική. Κανένας σας ενεργειακή.

Βαδίσατε σε ένα κάστρο που χτίσατε από άμμο και έχετε την απαίτηση να κυβερνήσουμε εμείς πλέον σε αυτό. Διαλύθηκε δεν το βλέπετε; Όσο και να χτίζετε στην άμμο, πάντα θα διαλύεται. Δεν χτίσατε ποτέ σε κάτι ουσιαστικό. Επιστήμες, θρησκείες, νόμοι, κοινωνίες… μα που είναι εκείνο το οποίο απαρτίζει τη φύση σου; Σε ποιον ακριβώς κλάδο τον τοποθέτησες και τον ξέχασες; Πώς το ξέχασες; Πώς το άφησες;

Η δειλία είναι σκληρό πράγμα. Υποτάσσει και το πιο δυνατό ζώο. Μακάρι να ήμασταν από τα δυνατά. Μα αναπάραξατε μία γενιά μέσα στην αδυναμία. Προσβολή σε αυτό που είχαμε την δυνατότητα να είμαστε και το στερήσατε. Αηδία γι αυτό που θελήσατε να κατασκευάσετε.

Για μία στιγμή μόνο σκέψου. Μιλάς για ελευθερία και καταπιέζεις την πρώτη κύρια ανάγκη σου να εναρμονίζεσαι με την φύση. Μιλάς για αλλαγή, όταν αποφασίζεις ρητά να μείνεις στάσιμος. Διογκώνεις το “εγώ” σου, κάνοντας αποτρόπαιες πράξεις.
@Δαναη Παυλίδου/πηγή 

Παρασκευή, 25 Αυγούστου 2017

ΑΡΧΑΙΟΛΑΤΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΣΙΤΙΣΜΟΣ...

του Βασίλη Χλέτσου

Πρόσφατα συνάντησα ένα κύριο, ο οποίος με ρώτησε αν ασχολούμαι με την αρχαία Ελλάδα. Στην καταφατική μου απάντηση, μου είπε πως είναι μυημένος και "μαθητής" του νεο - Πυθαγόρειου ( ; ) Λάσκου , (δείχνοντας μου ταυτόχρονα κάποια χαϊμαλιά με τον παρεξηγημένο όπως μου είπε "μαίανδρο", ο οποίος ήταν περίοπτα κρεμασμένος στο δασύτριχο στέρνο του). Όταν του απάντησα πως δεν  γνωρίζω τον δάσκαλο του Λάσκο, έδειξε να απορεί. Ερευνώντας αργότερα, κατάλαβα ποιόν εννοούσε. Αφορμής δοθείσης λοιπόν, ας τα πάρουμε από την αρχή.

Το κίνημα της λεγόμενης «επανελληνίσεως» ξεκίνησε στα τέλη της δεκαετίας του ’80 αρχές της δεκαετίας του ’90, και αποτέλεσε εξ αρχής δυστυχώς ένα συνονθύλευμα ετερόκλητων στοιχείων, με αναφορές στο αρχαίο κλέος μπερδεμένο με την Ορθοδοξία, το υπερφυσικό, την παραφιλολογία, τον Εθνικισμό, και το «υπερφυσικό», συγκροτώντας έναν ευρύτερα ανορθολογικό χώρο, με έντονα συνωμοσιολογικά, και φυσικά αντισημιτικά, χαρακτηριστικά.

Η ανάγκη επανασύνδεσης με το λαμπρό παρελθόν της αρχαίος Ελλάδος, προέκυψε ως μία ανάγκη σε μία μεταβατική εποχή, όταν όμως δυστυχώς, οι Νέο Έλληνες είχαν αποκοπεί από την κλασσική παιδεία αλλά και την μυθολογία, συνεπώς και τον τρόπο σκέψης και κυρίως δράσης των προγόνων τους.

Από αυτόν τον παράδοξο «Ελληνοκεντρικό» χώρο, προέκυψαν θεωρίες, περί γονιδιακής υπεροχής των Ελλήνων, σύνδεσης τους (των αρχαίων Ελλήνων ή των Θεών) με εξωγήινους πολιτισμούς, υπέρ- ομάδες Έψιλον με εξελιγμένα υπερόπλα, και άλλα ευφάνταστα.. Σε ένα τέτοιο « πλαίσιο», τα πάντα στον πλανήτη Γη ( ίσως και εκτός), ήταν ή προέρχονταν από τους αρχαίους Έλληνες και μόνο.

Εννοείται πως για πείσεις κάποιον πως είναι γενετικά ανώτερος, δεν χρειάζεται να έχει διαβάσει φιλοσοφία, Πυθαγόρα, Πλάτωνα ή Αριστοτέλη, παρόλο που ο Σωκράτης έλεγε πως το σημαντικότερο που έχει να επιτύχει ένας άνθρωπος στην ζωή του, είναι να μάθει να σκέφτεται και να ερευνά.... Στην περίπτωση των νεο Ελλήνων, αρκεί να κάνει μια δήλωση ένας αυτόκλητος ειδήμων, παραθέτοντας, μία συρραφή αποσπασμάτων ή παραθέτοντας με τρόπο αποσπασματικό τον κατά γενική ομολογία (κατά τα άλλα), εξαιρετικό αρχαίο Ελληνικό πολιτισμό. Όπως χαρακτηριστικά γράφει στο άρθρο του, «Αρχαιολατρεία και παρασιτισμός », ο Κώστας Παπαγιώργης (εφημερίδα ο κόσμος του επενδυτή 26/2/2005)  : «Αν η κίνηση επανελλήνισις προϋπόθετε δίψα για μάθηση, τότε οι εκδόσεις κάκτος θα ξεπουλούσαν, και πιθανώς να είχαμε μία πολιτιστική επανάσταση εκ των κάτω».

Κύριοι αντιπρόσωποι της κίνησης αυτής ήταν μορφές όπως ο Ιωάννης Φουράκης, ο Ανέστης Κεραμυδάς, ο Γεώργιος Πάλμος, και διάφοροι άλλοι, οι οποίοι αερολογούσαν σε εκπομπές τύπου «τα παιδιά της νύχτας», του Κώστα Μυλωνά, όπως ο Λάσκος (* ο δάσκαλος τον οποίο μου ανέφερε ο άγνωστος κύριος στην αρχή του άρθρου, δείτε σχετικά βίντεο στο youtube), ο Παναγιώτης Τουλάτος, αλλά και άλλοι, σε μεγαλύτερα κανάλια και εκπομπές όπως του Κώστα Χαρδαβέλα, κ.λπ. Οι τηλεοπτικές εκπομπές αυξάνονταν συν το χρόνω, Ελληνοκεντρικά περιοδικά εμφανίστηκαν, σεμινάρια, μαθήματα, και μία νέα αγορά ξεκίνησε...

Περίπου την ίδια χρονική στιγμή ξεκίνησαν επίσης την δράση τους ομάδες «Ελλήνων Εθνικών», οι οποίες προσπάθησαν να αναβιώσουν τις αρχαίες Ελληνικές λατρευτικές συνήθειες και τελετουργίες. Και εδώ λόγω έλλειψης λατρευτικής συνέχειας και σύνδεσης με το αρχαίο παρελθόν, ο κάθε ένας ερμήνευε κατά το δοκούν ή μονοπωλιακά την θεολογία και τις τελετουργίες/μυσταγωγίες των αρχαίων Ελλήνων, η οποία φυσικά στην αρχαία Ελλάδα ΔΕΝ αφορούσε μία στατική κατάσταση, αλλά μεταβάλλονταν συν το χρόνω, όπως συμβαίνει με κάθε θρησκεία και δόγμα εξάλλου.

Αποτέλεσμα; Και εδώ, έριδες, διαιρέσεις, αντιθέσεις, η εκδίκηση της χλαμύδας, και σε κάποιες περιπτώσεις μία ετερόκλητη φολκλόρ, κίτς αισθητική, η οποία σύντομα άρχισε να ξεφουσκώνει. Και εκεί που θα περίμενε κανείς να ξεκαθαρίσουν τα πράγματα, την σκυτάλη πήραν ο Λιακόπουλος, ο Βελόπουλος, και ο Αρτέμης Σώρρας, μπερδεύοντας, τα πάντα με τους πάντες, από την αρχαία Ελλάδα, έως τον μαρμαρωμένο Βασιλιά, από προφητείες ορθοδόξων ασκητών μοναχών ή τις κηραλοιφές τους, έως τον Σείριο, υποχθόνιους, επιχθόνιους, ρυπαρά έθνη, Νεφελίμ και Χερουβείμ, πύλες που σφράγισε ο Μέγας Αλέξανδρος (για αυτό έφτασε στις Ινδίες ώστε να μην βγουν από τα λαγούμια τους οι υποχθόνιοι), χλαμύδα και ράσο, χρήματα με την σέσουλα.

Αποτιμώντας τα χρόνια αυτά, φυσικά και υπήρξαν σοβαρές και φωτεινές προσπάθειες, οι οποίες όμως δυστυχώς αποτέλεσαν και αποτελούν μία τραγική μειοψηφία. Και η παραφιλολογία και η ανοησία συνεχίζεται, και ακόμα κάποιοι πονηροί βγάζουν χρήματα, όσο υπάρχουν ακόμα θύματα.

Στον κόσμο της «αναζήτησης», τα ίδια και χειρότερα. Δάσκαλοι παντού, μαθητές αναζητούνται. Είναι μάλλον πιο εποικοδομητικό και σίγουρα λιγότερο ψυχοφθόρο, να ασχολείται κάποιος με την κηποτεχνία, και να διαβάζει στον ελεύθερο χρόνο του κλασσικούς και αναγνωρισμένους ερευνητές οι οποίοι στην συντριπτική πλειοψηφία τους δεν είναι, και μάλλον δεν πρέπει να είναι, - για το δικό μας καλό -, το γένος Έλληνες..!

πηγή