Κυριακή, 6 Αυγούστου 2017

ΟΥΤΟΠΙΑ, ΔΥΣΤΟΠΙΑ, ΕΥΤΟΠΙΑ

Έτσι ελέγχουν το κοπάδι των δυσλειτουργικών μη τηλεπαθητικών μαϊμούδων της Ουτοπίας.

Είναι πολύ απλοϊκό όσο και ηλίθιο να αποκαλείς «θεωρίες συνωμοσίας» το θέμα της παγκόσμιας μείωσης του πληθυσμού, ειδικά όταν αυτές πραγματοποιούνται. Στην ταινία παίζουν μεγάλο ρόλο τα δηλητηριασμένα εμβόλια επιδημιών, οι επιστήμονες κι ο έλεγχος τους, οι αεροψεκασμοί, οι δολοφονίες και φυσικά τα Μαύρα Προγράμματα.

Ουτοπία. Ο πιο μεγάλος φόβος.

Να γράψεις. Να μιλήσεις. Να εκφραστείς. Για ποιο θέμα; Για ποιο πρόβλημα; Και να πεις τι; Έχει μείνει κάτι που δεν έχει ειπωθεί; Έχουν ειπωθεί όλα. Έχει αναλυθεί κάθε προβληματισμός, κάθε ιδέα, με πολλούς τρόπους, με όλους τους τρόπους, με όλα τα συναισθήματα, με διάφορα μέσα. Αισιόδοξα, απαισιόδοξα, χαρούμενα, λυπημένα, αγανακτισμένα, μετριοπαθή, δυναμικά, σοβαρά και χιουμοριστικά. Με το γραπτό λόγο, με τη ζωγραφική, τη μουσική και με κάθε τρόπο έκφρασης. Ε και;

Έρχονται συχνά στιγμές σαν αυτές, που νιώθεις να στέρεψες. Νιώθεις πως χρόνια τώρα τα λόγια και τα έργα, κάνουν μια βόλτα ψηλά, φωνάζουν από κει πάνω, ακούγονται παντού και μετά προσγειώνονται απότομα και γκρεμοτσακίζονται. Χρόνια, αιώνες, τα ίδια νοήματα από διαφορετικούς ανθρώπους, με άλλες λέξεις, άλλα έργα. Και απελπίζεσαι. Ε και; τι άλλαξε; Ματαιότης, ματαιοτήτων, τα πάντα ματαιότης. Ουτοπία;

Και αφού περάσει αυτή η φάση της απογοήτευσης που φέρνει ακινησία, ξυπνάς έξαφνα σαν αγρίμι από χειμερία νάρκη πεινασμένο και αρχίζεις πάλι την προσπάθεια, το κυνήγι. Το κυνήγι της σκέψης. Αυτό που κυνηγάς στην ουσία, είναι σκέψη. Σκέψη ανοιχτή να ακούσει, να καταλάβει, να συμμετέχει. Δεν ξέρεις ακριβώς γιατί κάποιοι άνθρωποι είναι αγρίμια και κάποιοι είναι πρόβατα και γιατί κάποιοι μεταλλάχτηκαν από αγρίμια σε πρόβατα. Θέλει κουράγιο να μη παραιτηθείς είναι η αλήθεια και πάντα ελλοχεύει ο κίνδυνος να ακουστείς τρελός, ουτοπικός.

Ο πιο μεγάλος φόβος. Ε και; Η Ουτοπία, είναι μια πανέμορφη χώρα, γεμάτη περιπέτειες. Ίσως δεν καταφέρεις να βγεις ποτέ, θα κουραστείς, αλλά σίγουρα δεν θα βαρεθείς καθόλου. Και ίσως κάποτε, βρεις ικανούς συνοδοιπόρους και γίνει Ευτοπία. Προτιμάς τη Δυστοπία, όπου ζεις; Από τη στιγμή που η Δυστοπία είναι πλέον υπαρκτή και δεν υπάρχει καμία αμφιβολία γι’ αυτό, τι σε κάνει να πιστεύεις ότι δεν υπάρχει η Ουτοπία που περιμένει εσένα να την κάνεις Ευτοπία;

Δυστοπία μία φανταστική κοινωνία απόλυτης δυστυχίας.

Ουτοπία μία φανταστική κοινωνία που διαθέτει ένα φαινομενικά τέλειο κοινωνικό, πολιτικό και νομικό σύστημα.

Ευτοπία μία επιθυμητή, ιδανική κοινωνία αλλά ως εφικτός και όχι ως αδύνατος στόχος.
Αυτή είναι η σειρά. Ίσως, κάποτε … Και καλό σου κουράγιο.

@Angie Insomniac
πηγή

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου